Yaklaşık bir haftadır güneşli günlerin ardından sonunda bahar geldi demiştim ki, uyandığımda heryerin karla kaplı olduğunu gormek ruhuma tekrardan kışı getirdi malesef. Ama daha ne kadar sürebilir ki?
Son yazımdan itibaren oldukça hareketli haftalar geçirdik. Birkaç haftadır kendi projemi sürdürmekteyim. Gönüllü olduğumuz Udruga IKS adlı dernekte 12-13 yaş aralığındaki öğrencilere ingilizce öğretiyoruz. Dilini bilmediğiniz bir kişiye başka bir yabancı dil öğretmek oldukça mücadeleci, bir o kadar da eğlenceli uğraş. Saolsun meslektaşım Vanja ile birlikte oldukça keyifli dakikalar geçirmekteyiz. öğrenci mevcudumuz her geçen gün biraz daha artmakta, bu da bizi daha iyi motive etmekte.
Kısa bir zaman içerisinde Türkçe derslerimiz de başlayacak. ilgili olan herkese kendi dilimi öğretme ve kültürümü yakından tanıtma şansım olacak. Bence bu, her iki taraf için çok iyi bir fırsat. Türkçe dersleri sayesinde Hırvatçayı daha kolay öğrenme ve pratik yapma şansım olacak. Böylece, içerisinde yaşadığım çevreye adaptasyonum daha da hızlanacak. ümit ediyorum ki, güzel ve eğlenceli günler beni beklemekte.
Bu hafta Avrupa Gönüllü Hizmeti projesi kapsamında Petrinja kasabası dahil olmak üzere, Glina, Topusko ve Kostajnica’daki dort farklı lisede çalışmalarımız oldu. Ve gelecek hafta boyunca bu okullara tekrar ziyaretlerimiz olacak. Bu okullar da, ben ve diğer gönüllü arkadaşlarım insan hakları kapsamında öğrencilerle bilgi paylaşımında bulununacağız. öğrencilerin yaşadıkları çevre ve bulunduğu koşullardaki sorunları dinleyip, görsel medya vasıtasıyla sorumlu kişilerin bu konular üzerine dikkatini çekmeye çalışacağız. Umarım başarılı oluruz.
Bu arada memleket hasreti sarmadı degil. : )
Hırvatistandan herkese selamlar.
Bir sonraki yazı da görüşmek üzere, mutlu haftalar.